سيد علي اكبر قرشي
358
قاموس قرآن ( فارسي )
تسويه : برابر كردن . پرداختن مرتب گردانيدن . * ( « ثُمَّ كانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى » ) * قيامة : 38 . سپس علقه شد پس او را اندازه گرفت و متعادل كرد تسويه ظاهرا ميان اجزاء بدن است . ايضا در آيات * ( « الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى » ) * اعلى : 2 . * ( « ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلًا » ) * كهف : 37 . و در آيهء * ( « الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ » ) * انفطار : 7 . بنظرم مراد از سوّاك سلامت اعضاء و گذاشتن هر عضو در موضع خود و مستوى الخلقه بودن و از « عدلك » تناسب اعضاء است . در آيهء * ( « فَإِذا سَوَّيْتُه وَنَفَخْتُ فِيه مِنْ رُوحِي » ) * حجر : 29 . ظاهرا فراغ از خلقت مراد است يعنى چون او را پرداختم و از روحم در آن دميدم . . . * ( « تَا لله إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ . ) * * ( إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ » ) * شعراء : 97 و 98 . اين سخن مشركين است كه روز قيامت بخدايان دروغين خواهند گفت : به خدا قسم در گمراهى آشكار بوديم آنگاه كه شما را با خدا برابر ميكرديم و بجاى او معبود ميگرفتيم . * ( « لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الأَرْضُ » ) * نساء : 42 . ايكاش زمين با آنها مساوى بود و بر انگيخته نميشدند . * ( « فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ » ) * بقره : 29 . آنها را هفت آسمان متعادل كرد . استواء برابرى * ( « قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الأَعْمى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُماتُ وَالنُّورُ » ) * رعد : 16 . استواء چون با « على » متعدى شود معنى استقرار يافتن و بر قرار شدن ميدهد مثل * ( « وَقُضِيَ الأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ » ) * هود : 44 . كار بپايان رسيد و كشتى بر كوه جودى نشست و در آن قرار گرفت و مثل * ( « فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ » ) * مؤمنون : 28 . چون تو و يارانت در كشتى قرار يافتيد على هذا معنى آيات * ( « ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الأَمْرَ » ) * يونس : 3 . * ( « الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى » ) * طه : 5 . اين است كه خدا در تخت حكومت و تدبير استقرار يافت و آن كنايه از